Regelmatig krijg ik de vraag hoe een begeleidingstraject op een school eruitziet. Vaak volgt die vraag nadat we hebben gesproken over thematisch onderwijs, begrijpend lezen, kennisopbouw of de nieuwe kerndoelen tijdens een inspiratiebijeenkomst. De onderliggende vraag is meestal dezelfde: “Kunnen we niet gewoon een studiedag organiseren?” Mijn antwoord is altijd hetzelfde. Een studiedag kan een prachtige start zijn. Maar duurzame verandering ontstaat zelden tijdens een studie

De afgelopen periode zijn de nieuwe kerndoelen onderwerp van gesprek op veel basisscholen. Teams buigen zich over vragen als: Wat betekent dit voor ons curriculum? Sluit onze methode nog aan? Moeten we meer thematisch gaan werken? En welke keuzes maken we voor de komende jaren? Hoewel deze vragen begrijpelijk zijn, valt mij op dat het gesprek vaak al snel over methodes en materialen gaat. Daarmee dreigen we voorbij te gaan aan wat volgens mij de belangrijkste boodschap van de

Veel scholen kiezen tegenwoordig voor thematisch onderwijs. Teams volgen mijn scholing, verdiepen zich in kennisrijk onderwijs, rijke teksten en de nieuwe kerndoelen. De visie is vaak helder: we willen onderwijs waarin leerlingen kennis opbouwen, verbanden leggen en betekenisvol leren. Maar daarna komt de praktijk. Leerkrachten hebben volle agenda's. Er zijn groepsbesprekingen, oudergesprekken, toetsanalyses en alle dagelijkse werkzaamheden die bij het onderwijs horen. Daarna

Over kennisrijke teksten, didactisch handelen en het versterken van denken De afgelopen jaren is er – terecht – veel aandacht gekomen voor kennisrijk onderwijs en het gebruik van rijke teksten. Scholen investeren in thematisch werken, vullen hun kasten met informatieve boeken en zoeken naar teksten die ertoe doen. Maar hier schuurt het. Want een goed boek in je klas… is nog geen goede les. Sterker nog: zonder krachtig didactisch handelen kan zelfs de beste tekst leiden tot op